Varlık ve Tecelli
"Âlem" dediğimiz bütün bir varlıkta O mütecellidir.. her şey önce birer birer, sonra bir bütün olarak O'nun varlığının emârelerinden ibarettir. Her zaman eşya ve hâdiseler gürül gürül çağlayarak akar ve varlıklarının her karesiyle sürekli O'nu haykırırlar. Bir yönüyle bütün kâinat ve insan böyle bir tecelli çağlayanının devam ve temâdîsinin bir ünvanı, vicdan da bu çağıltıyı duyan, değerlendiren bir müşahid, bir mütalâacı ve bir değerlendiricidir.
İşte bu zaviyeden, bütün varlık, O'ndan gelir ve mütemâdî tecellilerle de âdeta bir ırmak gibi sürekli akar-durur. Bu akıştaki intizam, âhenk ve sür'at sayesinde biz, ne kendi mahiyetimizdeki ne de eşyadaki inkıtâların farkına bile varamayız. Eşya ve şuûn tecelli kareleri arasındaki fâsılalar, sezilmeyecek bir sür'at ve intizamla gelip geçtiğinden, varlık-yokluk münâvebesini duyup hissetmek mümkün değildir. Her şey bir bir gelir, varlığa yürür; varlıkları yokluklar takip eder.. evet, bir bir gelenler, sonra bir bir çeker-gider; gidenleri arkadan gelenler izler; ne var ki biz, ne gelenleri görür ne de gidenleri hissederiz.
"Gelir bir bir, gider bir bir kalır Bir,
Gelen gider, giden gelmez bu bir sır..."
- tarihinde hazırlandı.